Ford William en Ben Navis

We zijn klaar met de was en hebben de hele middag nog voor ons. We willen naar Fort William, gelukkig maar 5 minuten rijden. Het stadje is vernoemd naar de reeks grote en kleine strategische forten met deze naam en ligt aan de oevers van Loch Linnhe, in de schaduw van de hoogste berg van Schotland, de Ben Navis.

We wandelen eerst over de plek waar het Fort gesitueerd was. Slechts wat borden herinneren er nog aan. Aan de ene kant ligt het water, aan de oostkant, richting stadje zoeft het verkeer er langs. We wandelen er omheen en dan kun je de impact van de enorme ontoegankelijke muur die om de oorspronkelijke gebouwen heen zat ervaren. Toch bijzonder om te doen. Helemaal beneden blijkt een van de kanonnen op ons gericht te zijn. Gelukkig nep ;-)

Alleen demuren zijn nog zichtbaar.

Daarna lopen we langs de oever aan de rand, het stadje in.

Daar kopen we nog een extra beker. Fijn dat ze die hadden.

Suus is in de auto gebleven, ze ging mee naar het stadje, maar had er eigenlijk geen zin in. Een  beetje lopen aan de lijn is niets voor haar. Zij wil liever klimmen en sprinten. Bij terugkomst lag ze heerlijk op de voorstoel te slapen.

Samen met haar gaan we een wandeling maken bij de Ben Navis. Hier heeft ze wel weer zin in. Even lekker los, het water in en rennen. Deze hoogste berg van Groot-Brittannie, met zijn grotendeels in de mist gehulde top, biedt het hele jaar kans op sneeuw. De steile noordoosthelling vormt een technische uitdaging voor ervaren rotsbeklimmers. Enkelen vonden er zelfs de dood.                                                                                                                                                                                                               

Ieder jaar beklimmen duizenden bezoekers de top langs een relatief eenvoudig, maar lang en rotsig westelijk pad. Tijdens de jaarlijkse Ben Navis Race is het pad het domein van hardlopers. Wij hebben het bij het pad aan de voet gehouden door het weelderige landschap. Als we het pad uitkomen en de weg oversteken komen we uit bij het restaurant, behorend bij onze camping.                                                                                                                                                                                                            

Precies tegenover onze camping begint het Old Bridle Path, het voornaamste pad om de Ben Navis te kunnen beklimmen.  Ieder jaar vertrekken bezoekers met een vals gevoel van veiligheid, vanwege de milde weersomstandigheden van de glen, naar de top. Soms met fatale gevolgen. Stevige wandelschoenen zijn een must en een muts, handschoenen, kompas, voldoende eten en voldoende kleding ook. Op de top komen temperaturen van rond het vriespunt voor, zelfs op een zomerse dag. Bij mist of sneeuw raak je gemakkelijk de weg kwijt, vooral als je aan de afdaling begint.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 

 Hier heeft Suusje het weer helemaal naar haar zin. Op een filmpje die we thuis vast wel kunnen downloaden sprint ze het riviertje in en uit. Zo vrolijk. Zelfs nu ik dit schrijf is te zien hoe nat ze was.

Het was een heerlijke wandeling en opnieuw veel stappen gezet vandaag; 15864.

Als we weer op de camping zijn maak ik, al zeg ik het zelf, een heerlijke maaltijd met rijst, currie, vega-kip en versgepelde bonen.

Morgen gaan we richting Edinburgh. We  verheugen ons erop! Een stad die ons vast veel zal brengen. Alleen al de afspraak met het archief om wat meer te weten te komen over Alice Meins anno 1800.

 Achter op deze camper staat haar naam al vermeld. ;-)